devam: 14- 'amn' aÇik
sesle sÖylemek babi
حَدَّثَنَا
مُحَمَّد
بْنُ
الصَّبَّاح،
وعمار بْن
خالد
الواسطي؛
قَالا:
حَدَّثَنَا
أبو بكر بن
عياش، عَن أبي
إِسْحَاق،
عَن عَبْدُ الجبار
بْن وائل، عَن
أبيه؛ قال:
صليت مع
النَّبِي
صَلَى
اللَّهُ
عَلَيْهِ
وَسَلَّمْ.
فلما قال {ولا
الضالين} قال
((آمين)).
فسمعناها.
vail (bin hücr)
(r.a.)'dan şöyle demiştir:
ben, nebi
(sallallahu aleyhi ve sellem) ile beraber namaz kıldım. -veleddaaaalliin- dediği zaman: -amin- dedi. biz de -amin-
sesini işittik.
bu hadisi ebu
davud, tirmizi. ahmed. darekutni ve bn-i hibban da manayı etkilemeyen az bir
lafız farkıyla rivayet etmişlerdir.
zah: hadis, imam'ın amin demesinin ve bunu açık sesle
söylemesinin meşruluğuna delalet eder.