devam: 19- (ihtyaÇtan)
artan suyu (baŞkalarinın hayvanlarindan) esrgemek yÜzÜnden (bunlarin) meradan
(yararlanmalarina) engel olmanın yasakllğı babı
حدّثنا
عَبْد اللهِ
بْنُ سَعِيدٍ.
ثنا عَبْدَةُ
بْنُ
سُلَيْمَانَ،
عَنْ
حَارِثَةَ،
عَنْ
عَمْرَةَ،
عَنْ
عَائِشةَ؛
قَالَتْ :
قَالَ رَسُولُ
اللهِ صلى
الله عليه
وسلم:
((لاَيُمْنَعُ
فَصْلُ
المَاءِ،
وَلاَيُمْنَعُ
نَقْعُ
البِئْرِ)).
في الزوائد:
في إسناده
حارثة بْنُ
أبي الرجال،
ضعفه أحمد
وغيره. ورواه
ابن حبان في
صحيحه بسند
فيه ابن
إسحاق، وهو
مدلس.
Âişe (r.anha)'dan
rivayet edildiğine göre; resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle
buyurdu, demiştir: «(htiyaçtan) artan su (başkasından) esirgenemez ve kuyunun
(ihtiyaçtan) artan suyu (kimseden) esirgenemez.»
not: zevaid'de
şöyle denilmiştir: bunun senedinde bulunan harise bin ebi'r-ricat'ın zayıf
olduğunu ahmed ve başkası söylemiştir. bn-i hibban da bu hadisi kendi
sahihinde. içinde shak'ın bulunduğu bir senedie rivayet etmiştir. shak da
tedlisçidir.