32- gÜneŞİn battiĞi
yer'den doĞmasi babi
حدّثنا
أَبُو بَكْرِ
بْنُ أَبِي
شَيْبَةَ. حدّثنا
مُحَمَّدُ
بْنُ
فُضَيْلٍ
عَنْ عُمَارَةَ
بْنِ
الْعَعْقَاعِ،
عَنْ أَبِي
هُرَيْرَةَ؛
قَالَ:
سَمِعْتُ
رَسُولَ اللهِ
صلى الله عليه
وسلم يَقُولُ: (( لاَ
تَقُومُ
السَّاعَةُ
حَتَّى تَطْلُعَ
الشَّمْسُ
مِنْ
مَغْربِهَا.
فَإِذَا طَلَعَتْ
وَرَآهَا
النَّاسُ،
آمَنَ مَنْ عَلَيْهَا.
فَذِلِكَ
حِينَ لاَ
يَنْفَعُ نَفْساً
إِيمَانُهَا
لَمْ تَكُنْ
آمَنَتْ مِنْ
قَبْلُ)).
ebu hureyre
(r.a.)'den; şöyle demiştir: ben, resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem)'den
şunu buyururken işittim: güneş battığı yerden doğmadıkça kıyamet kopmayacaktır.
o (battığı yerden) doğup da insanlar o'nu görünce yer yüzünde olan (tüm)
insanlar iman edecektir. işte o zaman, daha önce iman etmiş olmayan hiç bir
kimseye (o günkü) imanının fayda vermeyeceği zamandır.
diğer tahric:
buhari. müslim, ebu davud ve nesai
tarafından da rivayet edilmiştir.
aÇiklama
4070’te