devam: 35- allah'in
(c.c.) umulan kiyamettek rahmet babi
حدّثنا
هِشَامُ بْنُ
عَمَّارٍ. ثنا
إِبْرَاهِيمُ
بْنُ
أَعْيَنَ. ثنا
إِسْمَاعِيلُ
بْنُ يَحْيَى
الشَّيْبَانِيُّ
عَنْ عَبْدِ
اللهِ بْنِ
عُمَرَ بْنِ
حَفْصٍ، عَنْ
نَافِعٍ،
عَنِ ابْنِ عُمَرَ؛
قَالَ: كُنَّا
مَعَ رَسُولِ
اللهِ صلى
الله عليه
وسلم فِي
بَعْضِ
غَزَوَاتِهِ.
فَمَرَّ
بِقَوْمٍ.
فَقَالَ: مَنِ
الْقَوْمُ؟ فَقَالُوا:
نَحْنُ
الْمُسْلِمُونَ.
وَامْرَأَةٌ
تَحْصِبُ
تَنُّورَهَا.
وَمَعَهَا
ابْنٌ لَهَا.
فَإِذَا
ارْتَفَعَ
وَهَجُ
التَّنُّورِ،
تَنَحَّتْ
بِهِ.
فَأَتَتِ
النَّبِيَّ
صلى الله عليه
وسلم
فَقَالَتْ:
أَنْتَ
رَسُولُ اللهِ؟
قَالَ:
((نَعَمْ))
قَالَتْ:
بِأَبِي
أَنْتَ
وَأُمِّي!
أَلَيْسَ
اللهُ
بِأَرْحَمِ
الرَّاحِمينَ؟
قَالَ ((بَلَى))
قَالَتْ: أَوْ
لَيْسَ اللهُ
بِأَرْحَمَ
بِعِبَادِهِ
مِنَ الأُمِّ
بِوَلَدِهَا؟
قَالَ ((بَلَى))
قَالَتْ: فَإِنَّ
الأُمَّ لاَ
تُلْقِي
وَلَدَهَا
فِي النَّارِ!
فَأَكَبَّ
رَسُولُ
اللهِ صلى
الله عليه
وسلم يَبْكِي.
ثُمَّ رَفَعَ
رَأْسَهُ إِلَيْهَا
فَقَالَ:
((إِنَّ
اللهَ
لاَيُعَذِّبُ
مِنْ
عِبَادِهِ
إِلاَّ
الْمَارِدَ
الءمُتضمَرِّدِ،
الَّذِي
يَتَمَرَّدُ
عَلَى اللهِ
وَأَبِ} أَنْ
يَقُولَ:
لاَإِلَهَ
إِلاَّ اللهُ)).
في الزوائد:
إسناد حديث
ابْنِ عمر
ضعيف لضعف إسماعيل
بْنُ يحيى،
متفق على
تضعيفه اهـ. قَالَ
السنديّ: قلت:
أصل الحديث
ليس من الزوائد.
"...
bn-i Ömer (r.a.)'dan; Şöyle demiştir: biz savaşlarının birisinde resulullah
(sallallahu aleyhi ve sellem)'in beraberinde bulunuyorduk. o bir kavme
uğrayarak: bunlar kimdiri diye sordu. o kavim de: biz müslümanız, dediler. bir
kad-n da tandırına yakacak atmakla meşguldü ve beraberinde bir oğlu vardı.
tandırın alevi yükselince kad-n çocuğunu uzaklaştırırdı. sonra kadm nebi
(sallallahu aleyhi ve sellem)'in yanına geldi ve: sen allah'ın resulü (mü)süni
dedi. o da: evet, buyurdu. (bunun üzerine) kad-n (o'na): babam, anam sana feda
olsun! allah merhametli olanların en çok merhametlisi değil mii dedi. resul-i
ekrem (sallallahu aleyhi ve sellem): evet, (en merhametlisidir), buyurdu.
kadın: allah, kullarına, annenin çocuğuna şefkatinden daha çok merhametli değil
midiri dedi. resul-i ekrem (sallallahu aleyhi ve sellem): evet, (daha
merhametlidir), buyurdu. kadın: peki, anne, çocuğunu ateşe kesinlikle atmaz,
dedi. bunun üzerine resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ağlıyarak mübarek
başını eğip uzun zaman yere baktı. sonra mübarek başını kad-na doğru
kaldırarak: Şüphesiz allah, hak yoldan sapıp o'na itaat etmeye tenezzül etmeyen
ve tevhîd kelimesini söylemekten imtina eden azgın kulundan başka kullarına
azab vermeyecektir, buyurdu.
not: zevaid'de
şöyle denilmiştir: ravi smail bin yahya'nın zayıflığı sebebiyle bn-i Ömer
(r.a.)'ın bu hadisine ait sened zayıftır. bu ravinin zayıflığı hususunda
ittifak vardır. sindi de :
ben derim ki bu
hadisin aslı zevaid nevinden değildir.
aÇiklama 4300’de