devam: 37- Şefaat
hakkinda gelen hadsler babi
حدّثنا
عَبْدُ
الرَّحْمنِ
بْنُ
إِبْرَاهِيمَ
الدِّمَشْقِيُّ.
ثنا
الْوَلِيدُ
بْنُ مُسْلِمٍ.
ثنا زُهَيْرُ
بْنُ
مُحَمَّدٍ
عَنْ جَعْفَرِ
بْنِ
مُحَمَّدٍ، عَنْ
أَبِيهِ،
عَنْ
جَابِرٍ؛
قَالَ: سَمِعْتُ
رَسُولَ
اللهِ صلى
الله عليه
وسلم يَقُولُ: ((إِنَّ
شَفَاعَتِي
يَوءمَ
الْقِيَامَةِ
لأَهْلِ
الْكَبَائِرِ
مِنْ
أُمَّتِي)).
cabir (bin
abdillah) (r.a.)'dan rivayet edildiğine göre kendisi: ben, resulullah
(sallallahu aleyhi ve sellem)'i şöyle buyururken işittim, demiştir: Şüphesiz,
kıyamet günü benim şefaatim, ümmetimden büyük günahlar işleyenleredir.
diğer tahric:
tirmizi de rivayet etmiştir. ayrıca yine tirmizi, ebu davud, nesai ve ahmed bunun bir mislini enes (r.a.)'ın
hadisi olarak rivayet etmişlerdir.
aÇiklama 4311’de