hafÎ:
gizli, kapalı. 1. usul-i
fıkıh ilminde, manası açık olduğu halde söyleyenin maksadını ifade etme
hususunda kapalı, gizli söz. 2.
tasavvufta alem-i kebîrdeki beş latîfeden biri.
hafî okumak:
namazda sessiz okumak. İmamın öğlen, ikindi ve üç ve dört rek'atlı
namazların üç ve dördüncü rek'atlarında sessiz okuması.
hafî okunacak yerde cehrî (açık), cehrî okunacak yerde hafî
okunursa secde-i sehiv lazım olur. (halebî)