ana sayfa

 

emİru’l-mu’mİnİn:

 

  muminler'in emiri demektir. emir, iş gören, emreden, başkan, lider manalarına geldiğine göre muminlerin emiri tabiri aynı zamanda muslümanları yöneten, onları idare eden manasınıda verir.

 

tarihi belgelere bakılırsa emiru'l-muminin tabiri hicretin ikinci yılından itibaren kullanılmaya başlanmıştır. rivayete göre hz.nebi s.a.v. o yıl, bir grup sahabe'yi techizatlı olarak bir yere göndermiş, başlarına abdullah bin cahş'ı kumandan ta'yin etmiştir. birlik yola çıkarken abdullah'a emiru'l-muminin diyerek hitab etmiştir. (isabe, 4 35).

bundan sonra abdullah bin cahş, emiru'l-muminin lakabıyla anılmaya başlanmıştır. aynı tabir sonraları halifeler ve valiler'e hitapta kullanılan özel bir tabir haline gelmiştir.

 

  hadis te emiru'l-muminin muhaddislerin lakablarından dır. hadis İlimlerinin tümünde en yüksek dereceye yükselmiş olan alimler için kullanılır. hıfz ve dirayet itibariyle devrinin parmakla gösterilen hadis otoritelerine göre bu lakab verilmiştir. ebu'z-zinad abdurrahman bin abdillah bin zekvani'l-medeni, Şu'be, malik bin enes, ahmed bin hambel, buhari, ed-derekutni, sufyanu's-sevri gibi ömürlerini sünnet ilmine adamış, bu ilimde en yüksek mertebeye yükselerek haklı bir şöhret kazanmış alimler hadis İlminde muminlerin emiri addedilmişleridir. (lemehat, 105: usulu'l-hadis, 447).