evvel -
evvelu's-sened
mebde –
mebde’u’s-sened:
evvel kelimesi sıfat olarak '' ilk, evvel,
baş taraf'' manasına gelir. evvelu's-sened ise sened'in, sahabi'nin bulunduğu
baş tarafına denir. evvel, aslu's-sened, menşe' , ahir, intiha, münte-yı sened
tabirleride aynı manada kullanılmıştır.
bazı alimlerce sened'in sahabi'nin bulunduğu
tarafı değil, aksine hadisçinin olduğu tarafıdır. mebde ve mebde'u's-sened
tabirleride son manada kullanılmıştır.