rumİye bİ’l-ahaveyn –
rumİye bİ’l-kader
rumİye :
“atmak” manasına “rama”
kök fiilinin meçhulü olan rumiye, hadis usûlü ilminde itham ve cerh karşılığı olarak
kullanılmıştır. söz gelimi, bir ravi hakkında rumiye bi'l-ahaveyn denilmişse
bu, o ravinin yalancılıkla yalancılığın kardeşi mesabesindeki rafızilik
ihtamına maruz kalarak cerhedildiğini gösterir. rumiye bi'l-İrcâ, ravinin
mürci'eye mensup olmak; rumiye bi'i-kader ise aşırı kaderiye bağlılığı
töhmetiyle karşılaşıp cerhedildiğinin ifadesidir.